22 juli – Mariposa naar San Francisco

Rond half 10 zaten we in de auto op weg naar San Francisco. Het was een vrij vlakke, saaie weg. Via de noordkant zijn we via een prachtige brug aangekomen in Sausalito. Een zeer toeristisch plaatsje, waar we helaas geen parkeerplek konden vinden. Rond 14.00 uur kwamen we aan in het hotel. We konden de auto aan de achterkant parkeren. We kregen een kamer op de 8e verdieping. We dronken even snel wat en zijn direct de stad in gegaan om San Francisco te leren kennen. Je zag Dione opbloeien. Die vindt een stad geweldig. Na wat gewinkeld te hebben in het gebied rond Union Square, zijn we Chinatown in gegaan. Een Chinese wijk met veel lantaarntjes, nauwe steegjes en veel winkeltjes. Een gezellige sfeer. Met name Danée heeft dan moeite om haar portemonnee dicht te houden. Ze wil nu als souvenir heel graag een beeldje van de Golden Gate Bridge.

Rond 17.30 uur hebben we een leuk 50 jaren stijl restaurant opgezocht en hebben daar gegeten. Zag er leuk uit en het eten was prima. Toen we buiten kwamen was het toch aardig afgekoeld en zijn we naar het hotel gegaan om lange broeken en vesten aan te doen. Nou ja, behalve Arno dan. Die heeft geen lange broek nodig. Die bikkel heeft vandaag al met al wel 10 kilometer gelopen, hartstikke knap!!

Daarna de stad nog weer even in. We moesten natuurlijk de zeelucht even opsnuiven. Pier 39 op afstand gezien. De zeeleeuwen ook op afstand gezien. Morgen gaan we ze van dichtbij bekijken. Nog even genieten van een Ben & Jerry ijsje, terwijl er een bandje op straat wat aan het spelen was. Verder erg opvallend hoeveel zwervers er hier zijn. De meiden kijken hun ogen uit. Hier wordt echt letterlijk uit de vuilnisbak gegeten en dat zien ze nu ook. Danée vindt het wat eng en blijft dan ook angstvallig dicht bij ons lopen. Dione geniet weer van alle drukte om haar heen. Toch staat Chicago bij haar nog steeds op nummer 1. Het liefst wil ze er over een paar jaar studeren!

Morgen hebben we de hele dag om San Francisco in te gaan. Fietsen over de Golden Gate Bridge gaat helaas niet lukken. Maar het belooft weer een bijzondere dag te worden!

KBuE2iMFS76ctDqY.jpg Q8kstoAtELUSTNH4.jpg qd77Orin7gGSHZmp.jpg jtqidjBCeMnxLrBP.jpg jQjQIQ0vQNVf4Yuc.jpg 7mAEBxkVRXP9WJOr.jpg fiGlIHadAAFZix1G.jpg 5mMmjhByzPd4V7ms.jpg mliiRKuWaiYmaz7y.jpg Le0vpQ3ldGDvrJ4c.jpg ruFIgj4LvFUvAPkb.jpg yrfd4hZusUy39uKB.jpg IoubXoEz7ogxVlbJ.jpg nmTVtwbLyoCZWjvr.jpg qzETdvOiGGn9Myen.jpg eJLFvMlA1ZX4uoQC.jpg BGbP7itDE7Wrnaji.jpg

21 juli – Mariposa

Na een rotnacht (herrie van de airco die steeds aanslaat en buren die al heel vroeg gaan douchen waardoor de leidingen veel lawaai maken) zijn Arno en Agnes al heel vroeg klaarwakker. Gelukkig hebben de kinderen er geen last van. Die moesten we wakker maken. Vanochtend al om kwart voor 10 kwamen we aan bij de Mariposa Grove. Helaas, pindakaas, de parkeerplaats was al vol en we moesten 4 mijl verder rijden om te parkeren en vervolgens met de bus diezelfde 4 mijl weer terug rijden. In de Mariposa Grove zie je  de reuzensequoia’s, mammoetbomen. Ook hier heeft de brand vorig jaar gewoed en dat doet echt pijn om te zien. Doodzonde! De sequoia’s  worden zeer goed beschermd. Bijna overal staan hekken om. Je mag ook de dennenappels niet meenemen, ze hopen dat hierdoor de sequoia’s in stand blijven. Na een korte wandeling (Arno zonder stok, maar met de oneffenheden viel dat nog niet mee) gingen we weer met de bus terug naar de auto. We reden het deel van het Yosemite Park in waar we gisteren nog niet waren geweest.  Wat wij erg jammer vonden, is dat het enorm druk is. Dit hadden wij hier nog niet eerder op deze manier meegemaakt. Maar weer plekken gezien waarvan we vinden dat het behoort tot de mooiste plekken hier op aarde! Op een gegeven moment toen we door de bergen slingerden zagen we een groep mensen fotograferen. Agnes kon vanuit de auto zien dat er een beer in het bos liep. Helaas konden we niet zomaar stoppen of terugrijden. Rond 15.30 uur waren we weer terug in het hotel en konden we nog even zwemmen.  Daarna allemaal een biefstuk gegeten bij een leuk tentje hier op loopafstand. Vanavond proberen we op tijd te gaan slapen, zonder airco. Kijken of dat lukt! En dan morgen op naar San Fransisco!

kVu0yV0BFoa7VX40.jpg Rcpz6m5BxknDXKqM.jpg coyUjqZWe1SztZlM.jpg Qeo1siYwhJ2NtlLj.jpg hZk1aEj7qJDI4EoG.jpg GyAlB3WAVUyyqkeX.jpg mjrpNItg9WDsQxO1.jpg tmGCDFjqH2nVhoGA.jpg UsVT8Mwp44fOHagm.jpg 5V8obTUM3T0dMFhI.jpg quAHdElyhRnN0KbO.jpg dkCh1D6BSC5O12N3.jpg YwEY3pEKEXfGPOqj.jpg

20 juli – Mammoth Lakes naar Mariposa

Vanmorgen als eerste de berichten van het thuisfront gecheckt. En dat was dit keer niet een leuk begin van de ochtend. Via de buurvrouw en een buurvrouw verderop kregen we te horen dat er een container op Agnes haar auto was gelegd, met als gevolg krassen op het dak en aan de zijkant van de auto. Leuk grapje :-(

Na het ontbijt op onze kamer zijn we naar Mono Lake gereden. We hadden alleen erg pech dat het net ging regenen. Mono Lake is een zoutmeer. Hierin is 2x zoveel zout als in de oceaan.  In het meer en langs de kant zie je zoutpilaren. Ook weer heel bijzonder om te zien. Helaas geen mooie zonnige foto’s.

Via de Tioga Pas zijn we richting Yosemite National Park gereden.  De Tioga Pas (de State Route 120) is de hoogst berijdbare bergpas van het land. Hij is 3.031 meter.  Ook hier weer prachtige uitkijkpunten, helaas erg bewolkt.

In het Yosemite National Park konden we heel goed de gevolgen van de brand zien die hier afgelopen jaar heeft gewoed.  Enorme vlakten zwart geblakerde bomen.  Zo zonde. Het Yosemite Park is een door gletsjers ontstaan Park met granieten rotswanden.  Het ligt aan de westelijke kant van de Sierra Nevada. Het is wel een zeer toeristisch park. Dat vonden wij erg jammer. Vandaag hebben we de  doorgaande route gepakt, morgen gaan we de rest bekijken. We gaan dan op tijd weg om er voor te zorgen dat we voor de drukte aan zijn. Het was vandaag erg regenachtig en vooral koud (8 graden!) We hopen dat we morgen mooie zonnige foto’s kunnen maken.  Vandaag wel een vosje gezien. Herten kijken we inmiddels niet meer van op :-)

Bij het hotel hebben we even heerlijk gezwommen. Raar dat het in Mariposa op drie kwartier rijden wel heel zonnig en warm is. Vandaag een broodje en salade gegeten op de kamer. Elke dag uit eten is niet leuk meer.

wpid-Photo-20140720212504.jpg wpid-Photo-20140720211936.jpg wpid-Photo-20140720211936.jpg wpid-Photo-20140720211936.jpg wpid-Photo-20140720212309.jpg wpid-Photo-20140720211232.jpg wpid-Photo-20140720211804.jpg wpid-Photo-20140720211232.jpg wpid-Photo-20140720211232.jpg wpid-Photo-20140720211804.jpg wpid-Photo-20140720211232.jpg wpid-Photo-20140720210934.jpg wpid-Photo-20140720210934.jpg wpid-Photo-20140720210650.jpg wpid-Photo-20140720210000.jpg wpid-Photo-20140720205412.jpg wpid-Photo-20140720205412.jpg wpid-Photo-20140720204749.jpg wpid-Photo-20140720204749.jpg

19 juli – Mammoth Lakes

Afgelopen nacht heeft Agnes een abonnement op wc genomen. Haar darmen waren behoorlijk van slag. Gelukkig de benodigde pillen mee genomen. ’s Morgens lekker rustig aan gedaan. Relaxt opstaan en rustig ontbijten. Het “nederlandse” schaapsherdersbrood is wel een succes. Heerlijk brood! Na het ontbijt even gebeld met Nederland. Fijn om de stemmen weer even te horen en te vernemen hoe het met het thuisfront is.

Vanochtend zijn we even het bos ingeweest. Hier was een scheur van een aardbeving (van jaren geleden) te zien. Indrukwekkend. We troffen een Amerikaanse man die wist te vertellen dat hij er 20 jaar geleden liep en dat nadien zelfs de boel nog verschoven is. Hij vond het maar ongelofelijk. Deze kloof kan het hele jaar door sneeuw bevatten. Best een raar idee als je bedenkt dat het in de bergen ook flink warm kan worden. Door de bomen heeft de zon alleen niet veel kans zijn vernietigende werk te doen op de sneeuw….

Daarna hebben we wat boodschappen gedaan en hebben weer nieuw schaapsherdersbrood gehaald bij Bakkerij Schat. Ook daar maar even een broodje gegeten want het was al weer 12.15 uur. Toen we terug kwamen bij het hotel, kwamen we er achter dat de 2 broden nog op het terras lagen…. Arno en Danée zijn terug gereden. Gelukkig zijn er ook nog goede mensen op deze wereld. Ze lagen bij de kassa te wachten op ons.

Agnes heeft de was gedaan en toen ze terug kwam hing Dione boven de wc. Kotsmisselijk en ook daarna heeft ze (volgens haar in 3 sessies 11 keer overgegeven). Aan het einde van de middag had ze zin in wat chips tegen de vieze smaak en daarna knapte ze op.

Danée en Agnes zijn nog even naar het zwembad geweest. Het was inmiddels bewolkt en het was gaan waaien. De jacuzzi binnen was lekkerder. Arno bleef bij Dione en heeft samen met haar gekeken bij de skilift die in de zomer wordt gebruikt om MTB-ers de berg op te brengen. Ze gaan dan over verschillende parcours weer met de fiets naar beneden. Bijzonder!

We durfden vanavond niet uit eten te gaan. Vandaar dat Arno met Danée op jacht is gegaan naar een afhaalpizzeria. Het was daar flink druk, maar met 2 (mega) pizza’s kwamen ze na een tijdje weer terug bij het hotel. De pizza’s smaakten prima en ook Dione heeft wat meegegeten. We hopen op een rustige nacht, want morgen gaan we via Mono Lake en de Tioga Pas naar Yosemite National Park.
wpid-Photo-20140719220046.jpg wpid-Photo-20140719220046.jpg wpid-Photo-20140719221521.jpg wpid-Photo-20140719220046.jpg wpid-Photo-20140719220046.jpg wpid-Photo-20140719220046.jpg wpid-Photo-20140719221525.jpg wpid-Photo-20140719221525.jpg wpid-Photo-20140719221525.jpg wpid-Photo-20140719221525.jpg

18 juli – Las Vegas naar Mammoth Lakes

Vanmorgen eerst zoeken naar de autosleutels….. Alles over de kop gehaald. Koffers leeg. Bleek uiteindelijk dat de sleutels wel in de rugzak zaten, alleen in een ander vakje. Daarna hadden we er nog een hele klus aan om alle bagage naar de auto te slepen. Eerst het hotel door en dan nog naar de auto lopen. Zonder Arno, dus moesten we twee keer. Uiteindelijk Las Vegas verlaten zonder extra geld (ook niet gek als je niet gokt). Eigenlijk waren we allemaal qua temperatuur blij dat we vandaag naar Mammoth Lake zouden gaan. In de bergen zou het vast niet zo heet zijn.

We zijn (na eerst de tank vol te hebben gegooid) door Death Valley gereden. Een hele droge, vrij kale woestijn. We zagen enorme zandduinen en kleurrijke rotsen. We reden via Badwater. De laagste plek van de hele wereld; 85,5 meter beneden zeeniveau. Ergens in de rotsen hebben ze een bord geplaatst waar het Sea Level wordt aangegeven. We zijn er even uit de auto geweest om de zoutvlakte te aanschouwen. En vooral ook om te voelen hoe warm het was: 47 graden. En dat valt dan nog mee, vorig jaar hebben ze 59 graden gemeten. Dione vond het verschrikkelijk en wilde al heel snel de auto in. Het was ook erg leuk om de reacties van andere mensen te horen die uit de auto stapten. Daarna zijn we maar gauw weer verder gegaan. We zijn blij dat we Badwater hebben gezien, maar we vonden niet dat we verder veel hadden gemist als we dit park hadden overgeslagen. Het heeft ons vooral vandaag veel tijd gekost.

Via Bishop zijn we naar Mammoth Lakes gereden. In Bishop zit een Nederlandse bakker. Al vonden we er weinig Nederlands aan. Binnen mocht je niet fotograferen helaas. De etalage stond vol Delfts blauw. Binnen kon je heel veel soorten brood kopen (stokbrood en croissants ook Nederlands?) Verder koekjes die ze Nederlands noemden die we niet kenden. Ook Engels drop, stroopwafels en soesjes. We kochten zelf lekkere apfelstrudel en een wereldberoemd schaapsherdersbrood. We gaan het morgen proeven. Rond half 6 kwamen we aan bij het hotel. In de winter is dit een ski oord, zo doet het ook aan. Het is er nu in de zomer wel druk. We hadden geen zin om weer op zoek te gaan naar een restaurant, dus maar in het hotel gegeten. Dione heeft aangegeven dat ze verlangt naar een stamppot :-)

In de omgeving is een beer alarm afgegeven. Dit houdt in dat je buiten geen eten mag achterlaten. Ook niet in auto’s. Verder noemen ze allerlei maatregelen die je in acht moet houden. Wij hopen stiekem natuurlijk wel een beer te zien.

We hebben overigens een leuke kamer met een bovenverdieping voor de kinderen. Helaas dit keer geen koelkast, dus weer ijsblokken in de koelbox. Verder een leuk balkon. Het is hier inmiddels wel flink afgekoeld, geen airco nodig. En dat voelt heel fijn!

wpid-Photo-20140718221201.jpg wpid-Photo-20140718221201.jpg wpid-Photo-20140718220203.jpg wpid-Photo-20140718220529.jpg wpid-Photo-20140718220529.jpg wpid-Photo-20140718220203.jpg wpid-Photo-20140718214032.jpg wpid-Photo-20140718214032.jpg wpid-Photo-20140718214032.jpg wpid-Photo-20140718214032.jpg wpid-Photo-20140718210847.jpg wpid-Photo-20140718210847.jpg wpid-Photo-20140718210847.jpg

17 juli – Las Vegas

Heerlijk uitgeslapen en rustig aan gedaan. Voor het eerst het bordje “don’t disturb” gebruikt. Na het broodje op de kamer hebben we de auto gepakt en zijn we naar een outlet centre gegaan. Het was inmiddels al weer bloedheet. Gelukkig hebben alle winkels een goede airco. Bizar is dan wel weer dat de deuren gewoon open staan. Er waren leuke winkels en we zijn dan ook goed geslaagd. Alle dames nieuwe all stars gekocht. In Nederland 70 Euro, in Amerika 45 dollar! Wat een verschil. Arno ook het nodige ingeslagen. Een korte broek, polo shirts en vest. We hopen dat straks alles in de koffers past. Toen we terug kwamen in het hotel zijn we naar het zwembad gegaan. Ook Arno is heel voorzichtig in het water geweest. En dat moet hier ook wel. Anders houd je het niet vol. Tegen de avond zijn Agnes en de meiden langs de strip gaan shoppen. Danée wilde heel graag naar de M&M’s winkel (nog groter dan die in Orlando). Verder nog even een paar boodschapjes gedaan. Arno is even weer wat gaan rusten met zijn enkel.

Even gemakkelijk gegeten, hamburger en patat. Daarna zijn Agnes, Dione en Danée weer de strip op gegaan. Het doel was om om 20.30 uur bij Treasure Island te zijn voor een show. Dit bleek te ver weg. Doordat je steeds via de hotels de straat over moet steken, kost het heel veel tijd. Ook is het zo druk als in de TT nacht, dus het schiet niet op. Wel weer de fonteinshow bij het Bellagio hotel gezien. Dit keer anders en met andere muziek.

Rond 21.30 uur waren we weer terug en zijn de dames gaan slapen. Moe maar voldaan. Las Vegas was weer 1 van de hoogtepunten.

wpid-Photo-20140717221652.jpg wpid-Photo-20140717221652.jpg wpid-Photo-20140717221652.jpg wpid-Photo-20140717221652.jpg wpid-Photo-20140717221652.jpg wpid-Photo-20140717222125.jpg

16 juli – Bryce Canyon – Las Vegas

Omdat we gisteravond al naar het park zijn geweest, konden we vandaag direct door naar Zion National Park. Ook weer heel indrukwekkend en weer mooie foto’s kunnen maken. We kregen als tip om voor de tunnel een wandeling naar boven te maken. Dit hebben Agnes en Dione en Danée dan ook gedaan. Een leuke tocht, veel klim en klauterwerk, maar zeker de moeite waard. Een bustocht zat er niet in. De parkeerplekken voor de auto’s waren vol. Je moest nu in het dorp parkeren en dan weer terug lopen naar de bussen. Dit werd een beetje te ver. We hebben even buiten het park een leuke picknick plek gevonden en hebben daar lekker onze broodjes gegeten.

Daarna een lange rit naar Las Vegas. Zeer saai, steeds maar rechtdoor en alleen maar woestijn om je heen. En dan, uit het niets, zie je allemaal reclame en hoge gebouwen. Las Vegas. De temperatuur was inmiddels al opgelopen naar 108 Fahrenheit (ruim 42 graden). Agnes vond het maar helemaal niets die drukte en al die wegen. Ze was dan ook blij dat we bij het hotel waren. Daar waren de parkeerplekken waar je vrij kon parkeren op, dus de auto voor de deur gereden. Koffers en tassen en koelbox uitgeladen en sleutel afgegeven. De auto werd naar een andere parkeerplaats gereden en alle bagage werd naar onze kamer gebracht. Direct de boel geinstalleerd en naar het zwembad gegaan. De meiden keken hun ogen uit. (en wij ook!). Er zijn wel 4 zwembaden, waarvan 1 betaald. Hier zie je vooral oudere mensen, kinderen onder de 18 mogen hier niet komen) Verder her en der van die grote tenten die je kan huren waar hele gezinnen in bivakkeren met tv en koelkast om zo in de schaduw te blijven. Dione zei dat dit het mooiste zwembad is waar ze ooit is geweest. Na ongeveer een uur (het was echt heel heet) zijn we ons gaan douchen en omkleden. We wisten dat Rosa (uit Danée haar klas) en haar ouders ook in Las Vegas waren. Zij hadden vandaag een camper opgehaald en stonden op het RV Park bij Sam’s Town. Arno heeft voor het eerst weer gereden (pfffff!!!) en nadat we de camper bewonderd hadden zijn we naar het hotel gegaan voor een buffet. De meiden vermaakten zich daarna opperbest in het Casinodeel waar de kinderen wel mogen komen. Ze hebben zowaar punten gescoord en konden een cadeautje uitzoeken.

Rond 21.30 uur waren we weer terug in ons hotel Excalibur. We hebben ons even opgefrist en zijn toen de strip opgegaan. Wat een levendigheid, wat een reclame, wat een lichtjes. We keken onze ogen uit. Ons doel waren de fonteinen bij het Bellagio hotel. Nog een hele trip om daar te komen. Er zijn vele loopbruggen over de straat en helaas niet altijd met roltrap of lift. Het kostte Arno dan ook veel tijd en moeite om er te komen. Eigenlijk te veel inspanning, maar hij wil natuurlijk ook wel graag wat zien. Nu weer even met het pootje omhoog (het is al 1.15 uur en voor ons was het eerder deze vakantie nog niet zo laat) met een heerlijk koud biertje uit het hotel.

Morgen lekker shoppen!

wpid-Photo-20140717224827.jpg wpid-Photo-20140717225539.jpg wpid-Photo-20140717224336.jpg wpid-Photo-20140717224336.jpg wpid-Photo-20140717224336.jpg wpid-Photo-20140717224336.jpg wpid-Photo-20140717223628.jpg wpid-Photo-20140717223628.jpg wpid-Photo-20140717223628.jpg wpid-Photo-20140717224014.jpg wpid-Photo-20140717224227.jpg wpid-Photo-20140717223459.jpg wpid-Photo-20140717223459.jpg wpid-Photo-20140717223459.jpg wpid-Photo-20140717223459.jpg wpid-Photo-20140717223459.jpg

15 juli – Green River naar Bryce Canyon

Vandaag een hele lange reisdag. Na het ontbijt vertrokken we richting Bryce Canyon. Onderweg kwamen we door Capitol Reef, ook weer een prachtig, veel groener, natuurpark. We hebben vele stops gepakt en heerlijk gepicknickt in het park. Vervolgens verder via bergen naar Bryce. We reden hoog over de rotsen, over de hoogste berg met aan beide kanten een diepe afgrond. Ik weet niet wat handiger was, Arno zelf aan het stuur of Arno aan de bijrijderskant. Hij had het niet meer :-)  Onderweg zagen we herten, maar ook hele kuddes koeien gewoon naast of op de weg. Na vele uren omhoog en naar beneden waren we dan in Bryce Canyon. Het was onderweg gaan regenen en onweren. We kregen een lodge op de eerste verdieping. Helaas niets meer op de begane grond vrij en geen lift. Dus Dione en Agnes konden opdraaien voor het sjouwwerk. Even omgekleed (lange broek en vest) en daarna naar een steakhouse in de buurt. Daar hebben we echt heerlijk gegeten.

Eigenlijk zouden we vandaag het park vandaag moeten bezichtigen en ook de zonsondergang moeten zien, maar het regent. Morgen staat er een ander park op het programma. We besluiten 1 van de 2 parken te laten zitten.  Anders komen we morgen wel heel erg laat aan in Las Vegas. Maar….. na het eten besluiten we toch nog het park op te gaan en de hoogtepunten te pakken. Achteraf zijn we hier heel blij mee. Het amphitheater vonden we prachtig, ondanks de regen. Morgen gaan we naar Las Vegas, we hebben afgesproken op de camping bij Renate, Armijn en Rosa. Daarna gaan we een hapje eten en natuurlijk ook de strip op. We moeten maar zien hoe dat met Arno gaat. We hebben geen WIFI op de kamer. Het kan dus zijn dat de blog een dag later geplaatst wordt.

wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203639.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203559.jpg wpid-Photo-20140715203533.jpg

14 juli – Green River

Rond kwart over 8 zaten we aan het ontbijt. En dat is voor ons doen vrij laat. Danée word al een expert in het wafel bakken. Ze komen bij Agnes de neus al uit. Verder nemen we vaak een geroosterd broodje en een yoghurtje. De keus is niet enorm, maar het is prima.

Rond half 10 vertrokken we naar Arches National Park. Voor ons ongeveer 45 minuten rijden. Ook dit keer weer een schitterd park. Niet te omschrijven zo mooi en ook op de foto krijg je er niet het gevoel bij. Arno loopt al een behoorlijk stukje mee, de vlakke stukken dan. Het klimgedeelte moet maar even niet. Soms loopt Agnes met Dione een rim, soms loopt Danée mee. Het is vandaag ook weer ontzettend warm, rond de 35 graden. We zijn blij dat de zon niet echt schijnt. We komen steeds nat uit de auto en drinken heel veel water.

De kinderen zijn inmiddels wel toe aan een stad. Ze vinden de parken heel mooi, maar zijn ook moe en hebben geen zin in lange wandelingen in de hitte.

Rond 15.30 uur komen we weer aan in Green River. We gooien de tank vol en halen ijs en ice coffee bij de Burger King. In het hotel hebben Agnes en de meiden lekker gezwommen. Arno heeft met zijn pootje omhoog op het bed de foto’s bekeken. Inmiddels hebben we er al ruim 800 gemaakt. Het wordt straks de kunst om een goede selectie te maken!

Gisteren zagen we een leuk restaurant tegenover het hotel: “Tamarisk”. Bijna genant om daar met de auto heen te moeten. Het bleek inderdaad een leuk, modern restaurant met o.a. Mexicaans eten. Dione ging voor de taco’s, Arno en Agnes fajitas en Danée voor, hoe kan het ook anders, een hamburger. Die hamburger moest je van te voren opgeven 4, 6 of 8 aunch. We hadden natuurlijk geen idee wat we moesten doen. Dus gingen we voor de gulden middenweg. Het viel mee, het bleek een redelijke hamburger te zijn.

Terug in het hotel nog even een wasje gedraaid. Daarna met de kinderen mee naar het zwembad. Ze moeten onder de 14 begeleid worden door een volwassene in Amerika. Dus Agnes met een ereader aan de kant, terwijl we konden genieten van de flitsen van het onweer wat later echt losbarstte.

wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161613.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714161319.jpg wpid-Photo-20140714205711.jpg

13 juli – Mesa Verde naar Green River

Vannacht voor het eerst geen airco aangehad. En…voor het eerst de hele nacht door geslapen tot half 7. Dione en Danee houden het altijd wat langer vol. We hebben rustig ontbeten op de kamer. We halen broodjes bij de Walmart en we hebben inmiddels standaard beleg in de koelkast op de kamer of in de koelbox in de auto. Ook hebben we bestek en bekers gekocht die we standaard nu bij ons hebben. Toen we uitgecheckt hadden, zijn we  Mesa Verde National Park in gegaan.  Onze lodge lag ongeveer in het centrum van het park, dus dit scheelde een hele rit.  Het gaat in dit park niet om de natuur, maar om de geschiedenis van  de Indianen die zich hier ongeveer 1500 tot 1300 jaar geleden vestigden. Deze rotsnederzettingen zijn in dit park te bezichtigen.  We waren van plan om twee trails te boeken, maar met Arno’s enkel is dit geen doen. En hem anderhalf uur in de auto te laten wachten is ook geen optie. We hebben dus gekozen voor een autotour. Via allerlei slingerweggetjes door de bergen  en heel veel stops hebben we weer heel veel gezien. Erg indrukwekkend.  Op een gegeven moment was Dione het wel zat toen Arno van alles aan het uitleggen was. “Pap, hou nu maar op, het is wel geschiedenis en ik haat dat!”

Toen we uitgekeken waren zijn we op weg gegaan naar de Walgreens gegaan in Cortez. Dat is een enorme pharmacie die 24 uur per dag open is. Hier konden we krukken kopen.  Helaas voor Arno waren dat van die lelijke, die je onder je oksels moet klemmen. Andere waren er niet. Toen had hij de keus tussen een rollator en een wandelstok. Hij heeft het laatste maar gekozen en in de winkel even uitgeprobeerd.  Gelijk een stuk mobieler! Ook was er een enkelbrace die we mee hebben genomen. Een stuk handiger dan tapen.  Inmiddels was zijn enkel wel weer een stuk dikker geworden en hebben Agnes en de meiden boodschappen gehaald bij de Walmart, terwijl Arno op een bankje bij de ingang wachtte. Zo’n invalidenkarretje zag hij niet meer zitten. Dione geniet van het winkelen in de Walmart. ” Zo wil ik altijd wel mee boodschappen doen!” Je kan je gewoon niet voorstellen hoe groot zo’n winkel is en wat je er allemaal kan krijgen. Van je boodschapppen, kleding, speelgoed, huishoudelijke apparaten tot aan de hele apotheek aan toe. Hier haal je zonder recept allerlei eczeem zalven. Heel handig, want Dione had er nogal last van aan het begin van de week.

Toen we klaar waren met de boodschappen zijn we op weg gegaan naar Green River. Onderweg weer een prachtig landschap. Ineens stonden we voor een geweldige Arche: “The Wilson Arche”. Een enorme boog van steen, die door erosie is ontstaan. Wat een bijzonder gezicht. Agnes en Dione zijn er naar toe gelopen, Danee was net wakker en voor Arno was het niet te doen. Daarna door naar het hotel, waar we rond 16.00 uur aan kwamen. Even een domper. Wel een binnenzwembad, maar niet lekker buiten kunnen zitten. Dat zie je hier wel meer. Als het rond de 40 graden is, zie je hier geen hond buiten. En wij willen natuurlijk graag een kleurtje…. Maar het zwembad was heerlijk. En lekker voor ons alleen.  Rond 18.30 een hapje eten bij ” Ray’s Taverne”. We hadden gelezen dat hun hamburgers als beste getest waren, dus we waren nieuwsgierig. Het was inderdaad heerlijk. Ook de zelfgemaakte friet erbij!

Wist je dat:

– dat je voordat je aan tafel zit, er al 4 mega grote glazen met ijs en water op tafel staan

– als een Amerikaan zegt: “How are you doing?”,  hij geen antwoord verwacht

– een blessure ook een heleboel aandacht oplevert

– Het om 20.00 uur ’s avonds, het hier nog 101 Fahrenheit is (38.3 graden)

– We dus vannacht wel heel blij zijn met de airco :-)

wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713173657.jpg wpid-Photo-20140713174437.jpg wpid-Photo-20140713173456.jpg wpid-Photo-20140713173456.jpg wpid-Photo-20140713173456.jpg wpid-Photo-20140713173456.jpg wpid-Photo-20140713173456.jpg wpid-Photo-20140713195022.jpg wpid-Photo-20140713195022.jpg